Van dichte archiefdeuren naar de open Libanese media; van een chaotische wereldstad naar een rustig dorp in het groene Chouf-gebergte. Mijn zoektocht in Libanon is een fascinerend verslag waarin Arthur Blok vertelt over de tijd die hij doorbracht in zijn geboorteland. Als baby’tje van zes maanden werd hij door Nederlandse ouders geadopteerd. Nadat hij zijn studie aan de School voor de Journalistiek had afgerond, moest hij eenvoudigweg terug. Op zoek naar zijn wortels. Mijn zoektocht in Libanon is een authentiek levensverhaal waarin bange burgemeesters, chagrijnige secretaresses, schuwe schoenenpoetsers, en zorgzame schoonvaders het decor vormen van een spannende zoektocht naar identiteit. Tijdens deze tocht komt de auteur oog in oog met duistere machten, zoals culturele taboes en de gevolgen van oorlog. Er blijkt een schaduw te liggen over de eerste zes maanden van zijn leven en over de adoptieprocedure. Arthur vertelt over zijn psychische strijd in een ontwrichte en corrupte samenleving, maar ook over het vinden van rust en verzoening met zichzelf. Verrassend genoeg beleeft hij in het land waaruit hij ooit werd verstoten een hartverwarmende homecoming. Arthur komt tot het besef dat zijn identiteit voor een deel Libanees is. Dat brengt hem ertoe verschillende aspecten van de Arabische cultuur kritisch tegen het licht te houden: soms op spottende, soms op verontwaardigde, soms op wijze toon. Maar nooit is hij een stoïcijnse toeschouwer: hij leeft in zijn verhaal, waarin humor en drama hand in hand gaan. Mijn zoektocht in Libanon is tegelijkertijd een reisverslag, een autobiografie en een maatschappijkritiek. Maar bovenal is het een verhaal waarin een iedere lezer zich zal herkennen.

Recensie(s)


De auteur, afkomstig uit Libanon, werd als kind geadopteerd. Hij beschrijft de reis naar Libanon, die hij maakt nadat hij zijn studie journalistiek heeft afgerond: een reis naar zijn geboorteland en roots. Hij gaat gedetailleerd in op zijn ervaringen, teleurstellingen en herkenningen. Hij wordt bevestigd in het Libanees zijn en bekritiseert het systeem van de adoptie, zowel in Libanon als in Nederland in de periode dat hij geadopteerd werd. Omdat hij een documentaire over Libanon wil maken, heeft hij ook met diverse andere instanties te maken en leert hij daardoor ‘de Libanees’ kennen, en zo ook zichzelf. Ook de zoektocht naar zijn moeder komt aan de orde. In het boek is een voorwoord opgenomen van de hoogleraar Hoksbergen, adoptie-deskundige. Een ontroerend, spannend boek; je voelt de auteur worstelen met zijn verleden en hoopvol zijn over de toekomst. Ook een emotioneel relaas, met soms herhalingen, doch dit is in het geheel niet storend. Interessant voor alle geadopteerden, hun adoptieouders en betrokken hulpverleners. Ook van belang voor lezers met interesse voor Libanon

 

Leave a Reply